Menu

Δονητές και η ιστορία τους

Οι δονητές εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1880, όταν ο Δρ. Joseph Mortimer Granville κουρασμένος από το χέρι του, καθώς έπρεπε να αυνανίζει τις γυναίκες ασθενείς, σκέφτηκε να αναπτύξει ένα μηχανισμό που θα "κάνει τη δουλειά" για εκείνον.

Έτσι κατασκεύασε και κατοχυρώσε παράλληλα και με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τον πρώτο ηλεκτρομηχανολογικό δονητή με φαλλικό σχήμα. Kατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα, το μασάζ στην κλειτορίδα αποτέλεσε τη μοναδική αγωγή κατά της υστερίας και για το λόγο αυτό εκατοντάδες γυναίκες επισκεπτώντουσαν κάθε μέρα το γιατρό τους για μασάζ.

Αυτός ο «υστερικός παροξυσμός» που ανακούφιζε θεραπευτικά τις γυναίκες, σήμερα είναι γνωστός ως οργασμός. Ο συνδυασμός μεγεθών και υλικών κατασκευής από την ανακάλυψη του γιατρού Granville και μετά συνέθεσαν μία πολύ μεγάλη γκάμα επιλογών στους δονητές.

Σταδιακά κάνουν την εμφάνιση τους δονητές που κινούνται με ηλεκτρικό ρεύμα, άλλα λειτουργούν με μπαταρίες ή αέριο, ενώ ορισμένα έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν με πετάλια. Λειτουργούν με ταχύτητες που κυμαίνονται από 1.000 έως 7.000 παλμούς το λεπτό, ενώ σύντομα οι τιμές γίνονται τόσο προσιτές που οι κυρίες τους αγοράζουν και για οικιακή χρήση.

Μοντέλα όπως η «Universal Barker,» και η «Gyro-Lator» θα αρχίσουν να διατίθενται στο εμπόριο μέσω των εθνικών εφημερίδων. Κάποιες διαφημίσεις έχουν ως moto το «Η Δόνησης είναι η ζωή!».

Σε πολλούς γυναικείους καταλόγους οι δονητές παρουσιάζονται ως ένα εργαλείο κατά της πίεσης και του άγχους των γυναικών, καθώς και ως το μυστικό της νεότητας. Η χρήση του δονητή φτάνει σε τέτοια ακραία επίπεδα που ορισμένα μοντέλα περιλαμβάνουν και αποσπώμενα ανταλλακτικά, για όταν χαλάσει από την πολύ χρήση.

Άσχετα με τη σημερινή τους χρήση, η εφαρμογή του δονητή στην κλειτορίδα εκείνα τα χρόνια ήταν αποκλειστικά μια ιατρική πρακτική. Η εικόνα θα αλλάξει μετά το 1920, όταν οι δονητές κάνουν την εμφάνιση τους στις πρώτες πορνογραφικές ταινίες, όπου ο δονητής αρχίζει να χάνει την εικόνα του ιατρικού εργαλείου και θα αποκτήσει μια αρνητική χροιά χτίζοντας ένα ταμπού γύρω από τη χρήση του.



« επιστροφή